زخمِ هجران :

آه چون با ناله سودا میشود .

رازِ مکنونش , هویدا میشود .


عاشقان دانند , در گلزارِ عشق .

هر کسی دل باخت , شیدا میشود .


آفتِ جان است , دردِ انتظار .

لاجرم , با آن مدارا میشود .

***
غم مخور ای دل , که آن درِِّ گران .

چون شدی جوینده , پیدا میشود .


یوسفِ ثانی , ظهورش دیر نیست .

گر نشد امروز , فردا میشود .


جمعه ای , در جمکرانِ شهرِ قم .

جشنِ اسقبال , برپا میشود .


کلبه یِ احزانِ ما , با لطفِ حق .

چون گلستان و مصفّا میشود .


رعشه هایِ عطرِ آن پیراهنش .

شامه انگیز و فرحزا میشود .


چشمِ نا بینایِ رؤیاهایِ ما .

بر رخِ دلدار , بینا میشود .



بی گنه گرگ , از مظانِ اتّهام .

سرفرازانه , مبرّا میشود .


ای خدا , ای خالقِ لیل و نهار .

این گره , با دستِ تو وا میشود .


تلخیِ کامت , عظیما عنقریب .

با ظهورِ او , شکرخا میشود .

در پی بوی پیراهن او میگردم،چشمانم نابیناست

هرکه او را دیده است یا حتی بویی از او به مشامش خوردست

خبر چشمانم و دل بیمارم را به او برساند

آقایم بیا!!

پنج نفر در تاریخ بسیار گریه کرده اند：

1-حضرت ادم برای بهشت انقدرگریه کرد که رد اشک بر گونه اش افتاد.

2–حضرت یعقوب به اندازه ای برای یوسف خود گریه کرد که نور دیده اش را از دست داد.

3- حضرت یوسف در فراق پدر گریه کرد که زندانیان گفتند یاشب گریه کن یا روز.

4-فاطمه زهرا در فراق پدر انقدر گریه کرد که اهل مدینه گفتندما را به تنگ اوردی با گریه هایت…

یا شب گریه کن یا روز…

5_ امام سجاد بیست تا چهل سال در مصیبت و عزای پدرش گریه کرد.

هر گاه اب و خوراکی برایش می اوردند گریه می کردند ومی گفتند هرگاه قتلگاه فرزندان فاطمه را به یاد میاورم گریه گلویم رامی فشارد.

اما یه نفر خیلی گریه کرده و هنوز هم گریه می کند…

اما ما چقدر گریه کردیم براش؟

برا اینکه بیاد... یا حداقل بخاطر چشمای همیشه ترش؟

یه شب؟

یه جمعه؟

یه بار؟

چقدر؟

برخي به غلط تصور مي كنند كه حضرت بقية الله(عليه السلام) در دوران غيبت در مكاني خوش آب و هوا،زير درختي پر ميوه ودر كنار نهري خروشان!روزگار را به خوشي و آسايش مي گذرانند و غمي بر دل و دردي بر سينه ندارند و همانند ما دست بر روي دست گذاشته اند تا زماني كه خداوند اجازه ظهور به ايشان عطا فرمايند،كه واقعيت جز اين است و در روایاتی آمده است که آن حضرت در بیابان های گرم و سوزان زندگی می کنند....

امير المؤمنين حضرت علي(عليه السلام)به اصبغ بن نباته فرمودند:

"امام"عهده دار اين امر(حضرت مهدي عليه السلام)همان رانده، آواره ، بی كس و تنهاست!

(( بحارالنوار،ج51،ص120))

دوران غيبت،دوران غربت امام است.دوران مظلمويت،انزوا،تنهايي،دل شكستگي و گريه هاي طولاني اوست.دوراني است كه آن حضرت بايد از شهرها فاصله بگيرد ودر مكان هاي پنهان دور از ظالمان زندگي كند.صاحب زمان و مالك زمين است،امّا بايد به طور ناشناس در ميان مردم رفت و آمد كند.

دوازده قرن است كه هر صبح و شام،طلوع و غروب خورشيد را نظاره مي كند.صدها سال است كه بي صبرانه منتظر بيداري انسان ها به ويژه شيعيان و صدور فرمان الهي ظهور است.تعجب اينجاست كه چرا بشر اورا نمي خواهد؟چرا شيعيانش آن گونه كه بايد يادش نمي كنند و براي ظهورش دعا نمي كنند!؟

برای سلامتی آقا امام زمان صلوات

اَللّهُــــمَّ عَجـِّــل لِوَلیِّــــکَ الفَـــــرَج

ﮐــﻪ ﺳـﺎﻟـﻬﺎ ﺩﺭ ﭘـﺲ ﺍﺑـﺮ ﭘـﻨـﻬـﺎﻥ ﻣـﺎﻧـﺪﻩ…. 

ﻣﯽ ﺩﺍﻧــــﻢ…!

ﺍﯾــﻦ ﺟـﺪﺍﯾﯽ ﺳـﻬــﻢ ﺩﻝ ﻣــﻦ ﺍﺳـﺖ ﺍﻣــــــﺎ…..

ﺍﯾــﻦ ﺭﻭﺯﻫــﺎ ﺩﻟــﻢ ﺑـﯽ ﻫــــﻮﺍ ، ﻫـــــﻮﺍﯼ ﺗـــان ﺭﺍ ﻣﯽ ﮐــﻨــﺪ….

ای صفای حرمت بیشتر از کوی بهشت!

به مشامم رسد از تربت تو بوی بهشت

باغ جنت به دل انگیزی درگاه تو نیست

می برد دل بخدا کوی تو از کوی بهشت

گفته ای هرکه زیارت کند از صدق مرا

میکنم بدرقه اش تا در مینوی بهشت

به امید کرمت در حرمت آمده ام

نا امیدم منما ای گل خوشبوی بهشت

بخدا دلخوشیم مهر و ولای شماست

جذبه مهر شما میکِشدم سوی بهشت

مادر! درستایش دنیای پرمهرت ، ترانه ای از اخلاص خواهم سرود وگلدسته ای از مهر بر گردنت خواهم آویخت.

شکوه عشق را در زمزمه های مادرانه ات می یابم وانگیزه خلقت را از قلب پرمهرت می خوانم.

مادر، بوسه بر دستان خسته تو جانم را زنده می کند و دیدار تو عشق را در دلم به ارمغان می آورد.

ایمانم از دعای توست وخدایم را از زبان تو شناخته ام ، عبادت را تو به من آموخته ای ، مادر! ای الهه مهر.

تو گلی خوشبو از بهشت خدایی که گلخانه دلم از عطرتو سرشار است ، از تبار فاطمه ای وگویی وجود تو را با مهر فاطمه سرشته اند پس همیشه دعایم کن چراکه دعایت سرمایه فردای من است.

… مادرم ! به پاس آنچه به من داده ای ، به ستایش محبتهای بی اندازه ات ، و به وسعت همه خوبیهایت دوستت دارم

مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی. تو به من درس زندگی آموختی. تو چون پروانه سوختی و چون شمع گداختی و مهربانانه با سختی های من ساختی. مادر، ستاره ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتوی از عطوفتت، و سپیده حکایتی از صداقتت. قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک. مادر، اگر نمی توانم کوشش هایت را ارج نهم و محبت هایت را سپاس گزارم، پوزش بی کرانم را همراه با دسته گلی از هزاران تبریک، بپذیر. فروغ تو تا انتهای زمان جاوید و روزت تا پایان روزگار، مبارک باد.

مادر، تو شکوفاتر از بهار، نهالِ تنم را پر از شکوفه کردی و با بارانِ عاطفه های صمیمی، اندوه های قلبم را زدودی و مرهمی از ناز و نوازش بر زخم های زندگی ام نهادی. در «تابستان»های سختی با خنکای عشق و وفای خویش، مددکار مهربان مشکلاتم بودی تا در سایه سارِ آرامش بخش تو، من تمامی دردها و رنج ها را بدرود گویم. با وجود تو، یأس دری به رویم نگشود و زندگی رنگ «پائیز» ناامیدی را ندید. تو در «زمستانِ» مرارت های زندگی، چونان شمع سوختی تا نگذاری رنجش هیچ سختی ستون های تنم را بلرزاند. مادر، ای بهار زندگی، شادترین لبخندها و عمیق ترین سلام های ما، همراه با بهترین درودهای خداوندی، نثار بوستان دل آسمانی ات باد.

 

سلام آقا جان، مولایم  روز میلاد مادرتون حضرت فاطمه زهرا (س) را به پیشگاه مقدستان تبریک می گوییم.

مادران و زنان سرزمینم میلاد دخت نبی اکرم بانوی دو عالم دخت نبی اکرم، همسر ولایت و مادر امامت را به شما تبریک عرض می نمایم.(مخصوصا مادر عزیز خودم)

امشب که شب ولادت فاطمه است                              چشم همه بر عنایت فاطمه است

هم آمده روز مادر و هفته زن                                 هم عید امام و حضرت فاطمه است

روز  میلاد  تو  ای فاطمه ی زهرا شد                      روشن از شمع وجودت همه ی دنیا شد

گل گلزار محمد تویی ای فاطمه جان                          عاشق  روی  تو  آن  خالق بی همتا شد

از گل روی تو ای مظهر تقوا ، زهرا                        عطر افشان ز وجودت همه ی گل ها شد

گشته پیغمبر خاتم ز میلاد تو شاد                             شاد از شادی رویش همه ی دل ها شد

عرشیان بهر تو ای فاطمه جان دست افشان                جشن  میلاد  تو  در  عرش  خدا بر پا شد

زهره ی زهرا ی علی،                      فاطمه همسر و همپای علی،

فاطمه آیه ی رحمت که بود،                فاطمه مایه ی نعمت که بود،

فاطمه فخر زمینی و زمان،                  فاطمه جوهر دینی تو بمان

فاطمه شعله ی افروخته ام،                 فاطمه چشم به در دوخته ام

فاطمه پرتوی از مهر درخشان تویی       جلوه ای از بذر گل افشان تویی

موجد مجدی و شفابخش دل                مظهر عشقی و صفابخش دل

نورنبی همسفر راه تو                      دست علی همره و همراه تو